Dünyanın finans merkezi olarak bilinen New York’un derinliklerinde, Federal Rezerv’in koruması altında tam 6.300 ton altın bulunuyor. Bu devasa rezervin %98’inin yabancı merkez bankaları ve hükümetlere ait olduğu dikkat çekiyor. New York, adeta bir “emanetçi” rolü üstlenerek, uluslararası finans sisteminin önemli bir parçası haline gelmiş durumda.
Avrupa’nın güçlü ekonomileri arasında yer alan ülkelerin altın rezervleri, New York’taki kasalarda büyük bir ağırlık oluşturuyor. Örneğin, Almanya, rezervlerinin yaklaşık üçte birini hâlâ New York’ta bulunduruyor. 2013 yılından bu yana başlatılan geri dönüş programına rağmen, önemli miktarda altın hala ABD topraklarında tutuluyor. İtalya, piyasalarda hızlı işlem yapabilmek amacıyla altınlarını yurtdışında saklarken; Hollanda ve Belçika, rezervlerinin yarısını geri getirmeye başladı. Fransa ise, yabancı rezervlere bağımlılığı azaltarak altınını kendi topraklarında tutmayı “egemenlik” meselesi olarak görüyor.
New York’taki kasa, aslında bir ticaret merkezi işlevi görüyor. Ülkeler, altınlarını fiziksel olarak taşımak yerine, bu kasa sistemi aracılığıyla mülkiyetlerini devrederek alım satım yapıyorlar. ABD dolarının altınla olan doğrudan ilişkisi, bu “emanetçilik” sistemini küresel finansın temel taşlarından biri haline getirdi.
Ancak son on yılda bu durum değişmeye başladı. Ülkeler, altınlarını “evlerine” geri çağırma işlemlerine hız verdi. Almanya, yüzlerce ton altınını Frankfurt’a taşırken, Hollanda da kendi güvenli limanlarına rezervlerini geri getiriyor. Küresel çapta yaşanan çatışmalar sonucunda varlıkların dondurulması, ülkeleri “mülkiyet egemenliği” konusunu bir kez daha düşünmeye yöneltiyor. Siyasetçiler ve halk, stratejik varlıklar üzerinde doğrudan kontrol talep ettikçe, New York’taki büyük altın rezervlerinin azalması kaçınılmaz hale geliyor.
